TİRE sıf. (fars. tire). Esk.
1. Karanlık, kara.
2. Bulanık.
3. Tire-baht, bahtı kara, kötü talihli. || Tire-batn, içi kara, üzüntülü. || Tire-dil, kötü yürekli. || Tire-gûn, rengi bulanık. || Tire-hal, ümitsiz. || Tire-mağz, aptal. || Tire-rey. düşüncesiz. || Tire-şeb, karanlık gece. || Tire-zamir. ruhu karanlık.

—Foto. Hiçbir yumuşak tonu olmayan ve yalnızca iki uç yoğunluğu bulunan fotoğraf.

—Matbaac. Tire klişesi ya da filmi, yalnızca düz beyazları ve siyahları olan bir belgeden hareketle elde edilmiş baskı kalıbı parçası. (TRAMLAMA’nın karşıtı olarak.)