TUTAK a
1.
Bir nesnenin, bir şeyin tutmaya yarayan parçası; sap: Bıçak tutağı. Saban tutağı. Tüfek tutağı.
2. Tutacak.
3.
Maşa, kerpeten gibi çift kollu araçların kollarından her biri.
4. Birtakım askeri ya da siyasi isteklerin yerine getirilmesi için tutsak alınan kişi; rehine.
Kaynak: Büyük Larousse