TUTSAK a.
1. Savaşta düşmanın eline düşen kimse; esir.
2. Bir şeye, bir kimseye körükörüne bağlanmış, iradesini özgürce kullanamayan kimse: Paranın tutsağı olmak. Ben senin tutsağın değilim. Yerleşik değerlerin tutsağı.

—Antropol. Esir tutulan kimse. (Bu terimin kapsamı köle'den daha geniştir. Bazı toplumlarda tutsaklar, her şeyden önce, alınıp satılabilen birer işgücü sayılır; başka bazı toplumlardaysa, yalnızca ev işlerine yardımcı olarak kullanılırlar.)

♦ sıf. Özgürlükten yoksun, esaret altında olan: Tutsak uluslar

—a ntrnnni Rir başkasının malı olarak kabul edilen ve üzerlerinde mutlak bir yetkileri bulunan kimseler için çalışmak ve hizmet etmek zorunda olan kişiye denir.