TÜMLEMEK g. f. Bir şeyi tümlemek, onu bir tüm haline getirmek, tamamlamak.
—Arit. ve Bilş. Bir tümlemeyi yapmak.
♦tümlenmek dönşl. f. ve edilg. f. Bütün haline gelmek ya da getirilmek.
—Arit. ve Bilş. Tümlenmiş sayılar, birbirinin tümleci olan sayılar.
—Ceb. Sıfır elemanlı ve evrensel elemanlı bir kafes için, her elemanın en az bir tümleci olmak. [Bir E kümesinin ırtE) parçalar kümesinin kafesi tümlenmiştir
♦ tümleştirmek ettirg. f. Bir bütün haline getirmek.
Kaynak: Büyük Larousse