TÜMLEŞİK sıf. Bir bütün halinde olan.

—Nük. müh. Kalbı, soğutma devresi ve ısıtaşıyıcı akışkanı, aynı sızdırmaz kap içinde yer alan bir nükleer reaktör için kullanılır.

—Teknol. Birbirlerinden bağımsız olarak kullanılabilecek bir dizi aygıtı tek parça halinde toparlayan bir bütün için kullanılır: Tümleşik stereo müzik seti.