ŞAHSİ sıf. (ar. şahıs ve -/'den şahsı)
1 Bir kimseye ait olan şey için kullanılır; kişisel: Şahsı eşyalar
2. Bir kimseye özgü olan şey için kullanılır; kişisel: Bu sizin şahsi fikriniz.
3. Genellikle bireyi ilgilendiren şey için kullanılır; kişisel: Şahsi hür.

-Huk. Şahsi dava. KİŞİSEL DAVA’nın eşanlamlısı, jj Şahsi hak, KİŞİSEL HAK’kın eşanlamlısı. j| Şahsi irtifak. KİŞİSEL İRTİFAK’ın eşanlamlısı. |j Şahsi kusur, KİŞİSEL KUSUR’un eşanlamlısı. || Şahsi teminat, KİŞİSEL' GÛVENCE'nin eşanlamlısı.

—Med. huk. Şahsi hal, gerçek kişilerin hukuksal varlıklarıyla ilgili durum (doğum, evlenme, boşanma, ölüm vb.)

—Verg. huk. Şahsi vergi, vergi yükümlüsünün, yükümlülük yeteneğini değerlendirmeye yarayan bütün öğeleri, yani onun gelir kaynaklarıyla yükümlülüklerinin (örneğin ailesel) tümü göz önünde bulundurularak belirlenen vergi (Gelir vergisi gibi).