ŞENLENMEK gçz. f.
1. Bir kimse söz konusuysa, neşelenmek, sevinçli, mutlu olmak: Onun gelmesi herkesi şenlendirdi.
2. Bir yer sözkonusuysa, duyulan sevinci, neşeyi yansıtır duruma gelmek; hareket, canlılık kazanmak: Onun gelmesiyle evimiz şenlendi.
3. Bir yerleşim birimi sözkonusuysa, canlanmak, bayındır duruma gelmek: Kasaba kısa sürede şenlendi ve zenginleşti.

♦ şenlendirmek ettirg. f.
1. Bir kimseyi, kimseleri, bir ortamı şenlendirmek, onlara, oraya neşe katmak, neşelendirmek.
2. Bir yeri şenlendirmek, orayı bayındır hale getirmek.

♦ şenlendirilmek edilg. f. Şen, bayındır duruma getirilmek.