ŞİBH a. (ar. şibh). Esk.
1. Benzeyiş, benzerlik.
2. Bir şeyin benzeri, eşi.
3. Bir şeye benzeyen.
—Esk. anat. Şibh-i beşere, üstderimsi. || Şibh-i cild, tenimsi.
—Esk. bot. Şibh-i cezri, kökümsü. || Şibh -i necliye, buğdayımsı.
—Esk. coğ. Şibh-i cezire, yarımada.
—Esk. dilbilg. Şibh-i cümle, cümlemsi; cümlenin anlamını tamamlayan ünlem.
—Esk. ed. Şibh-i hüsn-i talil, içinde benzetme öğesi bulunan hüsn'-i talil.
—Esk. fiz. Şibh-i zil, yarıgölge.
—Esk. geom. Şibh-i münharif, yamuk.
—Esk. kim. Şibh-i kalevi, alkaloit. || Şibh-i maden, madenimsi, ametal. || Şibh-i zü- lal, albüminoit.
—Esk. zool. Şibh-i beşer, şibh-i insaniye. insana benzeyen hayvanlar.
—Huk. Şibh akit — AKİT BENZERİ.
Kaynak: Büyük Larousse
