SAHN a. (ar. Sahn). Esk. Sıcaklık.

—Esk. eğit. Sahn medreseleri, medreselerin hariç ve dahil aşamalarından sonraki, yükseköğrenime geçiş aşaması sayılan medreselere verilen ad. İstanbul'da başlıca sahn medreseleri, "Sahnı seman” denilen ve Fatih'in kurduğu dinsel bilimlere özgü medrese ile "Sahnı Süleymaniye” denen ve Kanuni Sultan Süleyman'ın kurduğu, pozitif bilimlerin öğretildiği öğretim kurumuydu. Fatih medreseleri’nde, pozitif bilimlere özgü (tıp dışındaki bilimler için) ayrıca bir sahn daha vardı. || Sahn dersleri, medreselerin hariç ve dahil aşamalarında öğrenimlerini tamamlayanların Fatih'teki Sahn-ı seman’a geçerek okumaya başladıkları din bilimleri.