SENLİBENLİ sıf. Aralarında yakınlık, teklifsizlik bulunan kimseler için kullanılır, samimi: Senlibenli iki komşu.

♦ be.
1. Samimi olarak ya da teklifsiz bir biçimde: Senlibenli görüşmek. Senlibenli konuşmak.
2. Senlibenli olmak, resmiyetten uzak, teklifsizce görüşmek, konuşmak: Herkesle senlibenli olma.