SERD sıf. (fars ser d) Esk.
1. Soğuk: "Bir ıztırab-ı serd ile titrer mükevvenât I Altında karların"(Tevfik Fikret).
2. Sert, katı.
3. Kaba, çirkin.

SERD a. (ar. serd). Esk.
1. Birbiri ardınca ve düzgün söz söyleme biçimi.
2. Serd etmek - SERDETMEK.