SETİR, -trl a. (ar. seti) Esk.
1. Örtme, kapama, gizleme.
2. Setir etmek — SETRETMEK || Setr i avret - SETRİAVRET || Setr-i hakikat, doğruyu gizleme, gerçeği saklama. || Setr-i hicran, üzüntüyü gizleme: "Savt-ı billûh, cûy-i pür-safvet I Setr-i hicrana bulmuyor kudret" (Tevfik Fikret). || Setr-i hüsn, güzelliği gizleme. || Setr-i uyub, kusurları örtme, gizleme.

SETİR, sıf. (ar. sefr'den setir. dişi sefire). Esk.
1. Örtülü, kapalı.
2. Namuslu, iffetli.

♦ satire a. Esk. Örtü.