SİTTE sıf. (ar. s/ffin dişi, sitte). Esk.
1. Altı: Cihat-ı sitte (altı yön; doğu, batı, kuzey, güney, başucu, ayakucu).
2. Sitte-isevr - SİTTEİSEVİR.

♦ a. Altılık.

—Kur. tar. Osmanlılar'da ilmiye sınıfında altıncı dereceyi gösterdiği için bu adla anılan rütbe.