SİNTAGMATİK sıf. (fr. syntagmatique). Dilbil.
1. Bir sintag- maya ilişkin öğe için kullanılır.
2. Söz zincirinde ortaya çıkan dilbilimsel birimler arasındaki ilişkiler ya da bağıntılar için kullanılır.
3. Sintagmatik dilbilgisi, bir sintagmatik kurallar bütününe dayalı üretici dilbilgisi. || Sintagmatik eksen, üzerinde dilsel birimlerin düzenlendiği eksen (sesbirimler biçimbirim, biçimbirimler sintagma, sintagmalar da cümleleri oluşturmak üzere bir araya gelir). || Sintagmatik kural, üretici -dönüşümsel dilbilgisinde, kimi ulamları, oluşturucu öğelerine ayrılmış biçimiyle yeniden yazan kural (dönüştürüm kuralının karşıtı).

♦ a. Dilsel birimlerin söz zincirinde birbirlerini izleyişleri açısından incelenmesi.