SORGU a.
1. Huk. Suç işlediği sanılan kişiye yargıç, savcı ya da yetkili polis görevlilerince, suçla ilgili soruşturmanın aydınlatılması amacıyla soru sorulması. (Ceza muhakemeleri usulü k.'na göre sanık, kural olarak, çağrı kâğıdıyla sorguya çağrılır. Gelmezse, zorla getirileceği çağrı kâğıdına yazılabilir (md.132). Sanığın sorgusunda kimliği saptanarak, iddia edilen suç konusunda ne diyeceği sorulur.)
2. Sorgu sual, soruşturma. || Bir kimseyi sorguya çekmek, polis ya da adli makamlar tarafından yapılan soruşturma sırasında birinin kimliği ve işlenen suç konusunda sorular sormak: Polisler kavga çıkan gazinodaki müşterileri sorguya çektiler.
—Bel. Kendisini dinleyenlere ya da hasmına çeşitli sorular yöneltmeye dayanan değişmece.
—Huk. Sorgu hâkimi, ilk soruşturmayı yürütmekle görevli yargıç (21 mayıs 1985 tarih ve 3206 sayılı yasa'yla Ceza muhakemeleri usulü k.’nda yapılan değişiklikle, ilk soruşturma ve sorgu hâkimliği kaldırıldı.)
Kaynak: Büyük Larousse