SÜRH a. (fara süit)). Esk.
1. Kızıl, kırmızı.
2. Kırmızı mürekkep. (Bk. ansikl. böl.)
—ANSİKL. Çöven, kırmız gibi maddelerin karışımından elde edilen sürh, elyazması kitaplarda konu başlıklarında ve metin aralarındaki motiflerde kullanılıyordu. Bölüm başlıkları kırmızı mürekkeple yazılmış elyaz- malarına da kimi zaman sürh denmiştir.
Kaynak: Büyük Larousse