SÜZGÜN sıt.
1. Biraz zayıflamış, yüzü sararmış, süzülmüş kimse için kullanılır: Biraz süzgündü ama çok iyi olduğunu söyledi. Süzgün yüzünde insana dokunan bir şey vardı.
2. Süzgün bakış, gözlerini süzerek bakan bir kimsenin bakışı. || Süzgün göz, göz kapakları hafifçe kapalı olarak bakan göz.
Kaynak: Büyük Larousse