RATB sıf. (ar. ratb). Esk.
1. Yeşil, taze bitki için kullanılır: Meyve-i ratb (yaş meyve).
2. Yumuşak, ılımlı.
3. Ratb ü yabis, kurudan yaştan; gerekli gereksiz, saçma sapan söz için kullanılır. || Ratb-ül-lisan, yumuşak sözlü; güzel ve yeni şeyler söyleme: "Sözünle dâimâ ratb-ül-lisanım" (Muallim Naci).