PELET a. (fr. pellet; lat. pila, top, yuvar’ dan). Eczc. Implant olarak kullanılan komprime ilaç.

—Metalürj. Toz bir malzemenin nemlendirilerek döner bir aygıt içinden geçirilmesi sonunda elde edilen yaklaşık 1 cm çapında küresel yığışım; topak. (Kimi ince demir cevherleri, çelik üretimine girmeden önce peletler halinde topaklaştırılır.)

—Nük. müh. Birçok nükleer reaktör yakıtına verilen şekil. (Genellikle silindir biçimli olan peletler, örneğin sinterlenmiş uranyum oksitten oluşur; bunlara yakıt lokumu da denir.)