PUŞ sıf. (fars. püşiden. giymek, giyinmek’ ten, püş). Esk. "Örten, kaplayan giyinmiş’’ anlamlarıyla bileşikler yapar: ahen-puş (zırh giyen), ayb-puş (ayıbı örten), hata -puş (hata, ayıp düzelten), hırka-puş - HIRKAPUŞ, pa-puş PAPUŞ, ser-puş - serpuş, siyah-puş (kara giyen), vb.

♦ a.
1. Örtünecek şey, örtü.
2. Giysi, elbise
3. Zırh.