ÖĞRENİM a.
1. Herhangi bir meslek, sanat, iş için gerekli bilgi, beceri ve alışkanlıklar kazandırmaya yönelik eğitim; tahsil: Öğrenimini yarıda bıraktı.
2. Öğrenim belgesi, bir kimsenin öğrenim durumunu gösteren belge, tasdikname; bir kurs ya da seminere katılıp onu tamamlayanlara verilen belge, sertifika.

—Anayas. huk. Öğrenim hakkı, çağdaş anayasalarda ve uluslararası hukuk belgelerinde sosyal haklar arasında yer alan, kişilerin, yurttaşı oldukları devletten öğretim olanakları sağlamasını isteyebilmesi anlamına gelen hak. (TC Anayasası'na göre, sosyal haklar arasında yer alan öğrenim hakkı, kız erkek bütün vatandaşlara parasız ilköğrenim görme olanaklarının devletçe sağlanmasını öngörür. Ayrıca devlet, maddi olanaklardan yoksun başarılı öğrencilere, öğrenimlerini sürdürebilmeleri amacıyla burslar sağlamak, başka yollardan gerekli yardımları da yapmak zorundadır. Aynı şekilde, durumları nedeniyle özel bir eğitime ihtiyaçları olanları da topluma yararlı kılacak önlemleri almak ve bu arada bunların öğrenimini sağlamak, devletin ödevleri arasındadır.)