IĞRIP a. (yun. gripos'tan).
1. Tatlısularda ya da deniz suyunda, düz dipli kumsallarda kullanılan sık gözlü balık ağı.
2. Tuzak, hile.
3. Iğrıp çekmek, balık yakalamak için atılmış ığrıbı suyun dışına, yukarı çıkarmak. || Iğrıp çevirmek, yalana dolana başvurarak bir şeyden kurnazca yarar sağlamak.

—Denize. Iğrıp demiri, küçük teknelerde kullanılan dört ya da beş kollu demir, || Iğrıp kayığı, beş çifte kürekle çekilen balıkçı teknesi.

—ANSİKL Tatlısu ığrıbı uzun, az yüksek, alt yanında kurşun topları, üst yanında mantarlar bulunan büyük bir ağdır. Ağın arka kesiminde küçük gözlü bir torba vardır; ağın uç kısmında çarmıklar, yani her uca bağlanmış bir sopa üstünde kazayağı gibi hareket eden ve yakın iplerini birbirine yaklaştırmadan ağı çekme olanağı veren ipler bulunur.