ISMARLAMA a. Ismarlamak eylemi.
♦ sıf.
1. Bir kimsenin ölçülerine ve seçtiği modele uygun olarak yapılan şey için kullanılır: Ismarlama ayakkabı. Ismarlama elbise.
2. içtenlik taşımayan, yapmacık; baştan savma: Yüzünde ısmarlama bir gülüşle bizi selamladı.
Kaynak: Büyük Larousse