ISRAR a. (ar. ışrâı).
1. Bir şeyde, bir davranışta direnme bir şeyin üstünde durma, üsteleme: Gerçeği kabul etmemekteki ısrarı bizi şaşırtıyor. Bu konuda ısrara gerek yok.
2. Israr etmek, bir konu, düşünce ya da görüş üstünde direnmek, ondan caymamak, olmasını çok istemek. || Israrla, ısrarlı bir biçimde.

—Huk. Temyiz mahkemesinin bozma kararına karşı ilk derece mahkemesinin kendi kararında direnmesi. (DİRENME kararı.)