OLUNTU a. Anlatı türünde bir yapıtın ya da tiyatro oyununun akışıyla bütünleşmekle birlikte kendine özgü nitelikleri olan bölüm; epizot: Bu romanda ilginç oluntulara yer veriliyor.

—Ed. Yunan trajedisinde konuşmalı bölümleri oluşturan parça. (Oluntular koronun şarkıları ya da sfas/ma'larla birbirinden ayrılır. Prologos'un ardından başlar, koronun sahneden çıkmasından sonra eksodos ile sona erer. Genellikle manzum olarak yazılan oluntuların ritmi konuşma dilininkine yakındır [iambos], Oluntular, çok parçalı konuşmalardan [stikhomythia] ya da uzun tiratlardan oluşur.)

—Res. Konusunu tarihten alan bir tabloda ya da günlük yaşam resminde ana konuya az çok bağlı olan yan konu.