ORTALAMAK g. f.
1. Bir şeyi ortalamak, ortasına gelmek, ortasını bulmak; Bu yılı da ortaladık. Kışı ortalamak.
2. Bir fotoğrafı, bir yazı başlığını vb. ortalamak, onları tam orta yere yerleştirmek.

—Denize. Dümen yekesini ortalamak, yekeyi, teknenin omurgasıyla koşut duruma getirmek ya da o konumda tutmak.

—Sesbil. Bir sesbirimi orta bölgede gerçekleştirmek.

—Spor. Topu kanatlardan sahanın ortasına doğru atmak.

♦ ortalanmak edilg. f. Ortalamak eylemine konu olmak.

—istat. Ortalanmış değişken, ortalaması sıfır otan değişken.

♦ ortala! ünl. Denize, dönüş manevrası tamamlanan bir gemide, dümenin ortalanması için verilen komut.