ORTAY sıf. Geom.
1. Bir düzlem ya da uzay kesmesini ortalayan bir eğri ya da yüzeyin bir parçası için kullanılır.
2. Kimi kez bir dörtyüzlünün ayrıtını ya da bir üçgen prizmanın yan ayrıtını içeren ve bununla eşdüzlemli olmayan bir başka ayrıtın ortasından geçen bir düzlem için kullanılır.
3. Bir iki düzlemli açının ortay düzlemi, iki düzlemli açının ayrıtını içeren düzlemdir, öyle ki bunun ayrıta dik bir düzlemle arakesiti, bu dik düzlemin iki düzlemli açıyla yaptığı kesit açının açı ortayıdır.
Kaynak: Büyük Larousse