OTLAMAK gçz. f.
1. Bir hayvan söz konusuysa, gezerek ot yemek: Atlar çayırda otluyor.
2. Arg. Para ve emek harcamadan bir başkasının sırtından geçinmek.

♦ otlanmak dönşl. f.
1. Otlamak, ot yemek.
2. Arg. Bir kimseden, bir şeyinden otlanmak, onun yiyecek ve içeceklerinden para ödemeden yararlanmak, otlakçılık etmek.

—Balıkç. Otlanmış olta, balıkların yakalanmadan yemi yemeleri nedeniyle iğnede hiç yem kalmamış olması.

♦ otlatılmak edilg. f. Otlamaya götürülmek, otlamaya bırakılmak.

♦ otlatmak ettirg. f. Hayvanları otlayabilecekleri bir yere götürmek, otlamaya bırakmak: Bu köy sığırlarını bu merada otlatır.