NAKALE çoğl. a. (ar. nakilin çoğl. naka-le). Esk.
1. Bir eşyayı bir yerden başka yere taşıyanlar
2. Bir maddenin geçmesine elverişli olan şeyler.
3. Bir yazıyı ya da kitabı bir dilden başka dile aktaranlar, mütercimler.
4. Bir yerde işittiği sözü başka bir yerde söyleyenler, haber taşıyanlar.
—Esk. fiz. Elektrik akımını ya da ısıyı ileten maddeler, iletkenler.
Kaynak: Büyük Larousse