NEZARET, -ti a. (ar. nezaret).
1. Yargıç önüne çıkarılıncaya kadar bir yerde bulundurulma; gözaltı.
2. Nezarethane.
3. Bir şeyi denetleme, kontrol etme ya da yönetme işi: Bir çalışmayı bir kimsenin nezaretinde yürütmek.
4. Esk. Bakanlık: Dahiliye nezareti.
5. Esk. Bakma, bakış.
6. Esk. Manzara.
7. (Bir kimseye, bir şeye) nezaret etmek, onu denetlemek, ona bakmak: Çocuklara nezaret etmek. Bu işe siz nezaret edin. || Nezarete almak, gözaltına almak.

—iş örgüt, iş nezareti, bir işin zamanında, iyi bir biçimde yapılmasına göz kulak olma.