NUKABA çoğl. a. (ar. nakib'in çoğl. nukaba). Esk.
1. Bir tekkede şeyhin yardımcısı olan en eski ve yaşlı kimseler.
2. Kabile ya da kavim reisleri.

—Tasav. Rical ül-gayb (gayb erenleri) içinde bir kesim. (Tasavvuf inancına göre kutup ya da gavs denilen tasavvuf ulusuna bağlı olan nukaba, tannsal sırtarı bilen ermiş ve gizemli kişilerdir.)