NÜMAYAN sıf, (fars. nümayan). Esk
1. Görünen, meydanda olan.
2. Nûmayan olmak, göstermek, meydanda olmak: "Bu zaruret diğer bir noktayı nazardan da nümâyân olur" (Ahmet Muammer ve Şükrü Kaya)
3. Nümayan-ter. çok görünen, ortada kalan.
Kaynak: Büyük Larousse