NÜZUL, -lü a. (fars. nüzül).
1. inme, felç
2. Nüzul isabet etmek, felç gelmek, inme inmek.
—Esk.
1. Yukarıdan aşağıya inme.
2. Konaklama, bir yere gelme
3. Nüzul etmek, aşağı inmek, düşmek, bir yerde konaklamak.
4. Nüzul-i hüccac, hanların Mina'ya inmeleri. || Nüzul-i sefine, geminin denize inmesi.
—isi. huk. Nüzul an-il vezaif, vakfın mütevellisi, nazır gibi kişilerin, görevlerinden, başkaları yararına istifa etmeleri.
Kaynak: Büyük Larousse