MASRUF sıf. (ar. masraf). Esk.
1. Harcanmış, kullanılmış.
2. Çevrilmiş, yönü değiştirilmiş: "Hatta bu zâhirf kusurlara masrûf olan dikkat ve nezâretin diğer kusurları da gözden kaçırmaması daha muvafıkı ihtiyat olur"
(H. C. Yalçın).
Kaynak: Büyük Larousse