MECBURİ sıf. (ar. mecbür ve -/'den mecburi).
1. Yapılması, uyulması kesinlikle gereken, yerine getirilmesi kaçınılmaz olan şey için kullanılır; zorunlu: Mecburi iniş. Mecburi hizmet.
2. Mecburi istikamet, gidilmesi gerekli tek yön.