MEÇHUL, -İÜ sıt. (ar. meçhul). Bilinmeyen, hakkında hiçbir bilgi bulunmayan ya da hiçbir bilgi edinilmemiş bir kimse, bir şey, bir yer için kullanılır: Faili meçhul bir cinayet. Meçhul asker anıtı. Ne zaman döneceği meçhul. Hava sahamızı ihlal eden meçhul bir uçak. Okyanusun Cıcra bir köşesinde meçhul bir ada.

♦ a. Hakkında hiçbir bilgi edinilmemiş şey ya da yer: Meçhule giden bir gemi. Bu olayı herkes bilir, hiçbirimizin meçhulü değildir.

—Esk. Meçhul-ül-ahval, kimin nesi olduğu bilinmeyen kimse için kullanılır. || Meçhui-ün-neseb, soyu bilinmeyen, kimin olduğu saptanamamış çocuk için kullanılır.

—Esk. dilbilg. EDİLGEN’in eşanlamlısı.

—Esk. mat. BİLİNMEYEN'in eşanlamlısı.