MEFTUN sıf. (ar. meftun).
1. Bir kimseye gönül vermiş, tutulmuş, vurgun kimse için kullanılır.
2. Bir şey karşısındaki hayranlığı şaşkınlığa dönecek ölçüde aşırı olan kimse için kullanılır.
3. Bir kimseyi meftun etmek, onun hayranlık duymasını, tutulmasını, gönül vermesini sağlamak.
4. Bir kimseye, bir şeye meftun olmak, ona karşı hayranlık duymak, ona tutulmak, gönül vermek.