MEMALİK çoğl. a. (ar. memlük'ün çoğl. memSlîk). Esk. Köleler, kullar.

MEMALİK çoğl. a (ar. memleketin çoğl. memalik). Esk.
1. Memleketler, ülkeler: "Tutuştukça memalik, zevk ü handeyle bakılmıştır" (Neyzen Tevfik).
2. Bir devletin toprağı.
3. Memaliki ecnebiyye, yabancı ülkeler: ",Memaliki ecnebiyyeden hattâ Almanya'dan gelmiş bir çok tabirler..." (H. C. Yalçın). || Memaliki harre, sıcak ülkeler. ]] Memaliki müdemiayı Amerika, Amerika Birleşik Devletleri. || Memaliki osmaniyye, memaliki şahane, osmanlı ülkesi; Türkiye.