MENENJ a. (fr. meninge). Nöroanat.
1. BEYİN’-OMURİLİK ZARl'nın eşanlamlısı.
2. Arka menenj atardamarı, yukarı giden yutak atardamarının uç dalı. (Kafatasına ön kondil kanalından girer ve komşu sertzara dallar verir.) || Küçük menenj atardamarı, üstçene iç atardamarının küçük bir dalı. (Yumuşak ve dış pterigoit kasa dallar verir, kafatasının içine oval delikten girer ve sertzara ve Gasser gangliyonuna dağılır.) || Orta menenj atardamarı, üstçene iç atardamarının bir dalı. (Küçük yuvarlak delikten geçerek kafatasının içine girer ve kafatası boşluğunun dış yan çeperinde dallanır, kemiklerle sertzarı besler. (Dalları genellikle derin kemik olukları içinde bulunduğundan kafatası kırıldığı zaman zarar görür.)