MENHİR a. (taş anlamında men ve uzun anlamında hir'den bretonca söze.). Dikili bir taştan oluşan megalitik anıt.

—ANSİKL. Menhirler büyük bir olasılıkla bir olayın anısına dikilen ya da bir kültle ilgili taşlardı. Kimileri tek başınadır; kimileri de düz bir çizgi ya da kromlek'ler oluşturacak biçimde bir çember üzerinde sıralanır. Bretagne'da yaklaşık 5 000 menhir bulunur. Locmariaquer’de, yıldırım düşmesiyle devrildiği sanılan Mener-Hroec'h (Peri taşı), 20, 30 m yüksekliğindeydi. Mönec, Kermario ve Kerlescan gruplarını kapsayan ünlü Carnac dizilerinde 3 000'e yakın menhir bulunur. 3-4 km uzunluğunda 30 sıra halinde dizilmiş olan bu taşlar büyük bir olasılıkla, güneş ve ay kültlerine bağlı olduğu sanılan, geniş bir kutsal alan oluştururlar.