MESKENET, -tl a. (ar. meskenet). Esk.
1. Miskinlik, tembellik.
2. Beceriksizlik, âcizlik: "Âşıkın işi tevâzu meskenet" (Eş- refoğlu Rumi, XV. yy ).
3. Fakirlik, yoksulluk: "Biz fakiriz meskenet toprağıdır mesken bize" (Hayreti, XVI. yy.)