MESELE a. (ar. su’stöen mas"ele).
1. Üzerinde düşünülen, tartışmaya yol açan, kanıtlanmayı gerektiren şey; sorun: insanın kökeni meselesi.
2. Bir çözüm gerektiren durum, olay, vb; sorun: Bu sadece teknik bir meseledir Ele alınması gerekli meseleler.
3. Güçlük, güçlük yaratan şey; sorun: Bir borç meselesi yüzünden canı sıkılmak. Gecenin bu saatinde karşıya geçmek büyük meseledir.
4. Matematikte vb alanlarda PROBLEM'in eski eşanlamlısı.
5. Esk. Savaş.
6. Mesele çıkarmak, hiçbir neden yokken içinden çıkılması güç, hoşa gitmeyen bir durum yaratmak: Yapmayın, böyle bir günde mesele çıkarmayın. || (Bir şeyi) mesele yapmak, önemsiz, üzerinde durulması gereksiz bir konuyu abartarak anlaşmazlık durumuna getirmek. || Mesele yok, herhangi bir konuda bir sıkıntı ya da güçlüğün bulunmadığını belirtmek için söylenir.

—Esk. Mesele-i psikolojiye, psikoloji konuları, psikoloji sorunları: "Bunlar âdi birer mesele-i psikolojiyedir ki ancak bu suretle halleri mümkün olabilir" (Baha Tevfik). || Mesele-i zaile geçmiş olan savaş.

—Huk. Meselei müstehire - BEKLETİCİ SORUN.

—İsi. huk. Mesele-i nas, bir topluluğun ya da bir kişinin gereksemesini gidermek amacıyla halktan toplanan parayla edinilen mal.