MESNUN sıf. (ar. sünnetten mesnun). Esk.
1. Gelenek haline gelmiş, gelenekleşmiş.
2. Peygamber'in yaptığı örnek alınarak yapılan, sünnet olan şey: "Emri mesnun (sünnet olarak yapılan iş).

—isi. Hz. Muhammet’in yaptıkları örnek alınarak yapılan. || Enırı mesnun, sünnet olarak kabul edilen iş.