MESUL, -lü sıf. (ar. su’a/’den mes’üt).
1. Yetkili bir makama karşı hesap vermek zorunda olan; bir görevle yükümlü olan ve o görevin getireceği maddi ve manevi sonuçlara katlanmak zorunda bulunan kimse için kullanılır; sorumlu: Ebeveynler reşit olmayan çocuklarının yol açtığı zararlardan mesuldür. Gazetenin mesul müdürü.
2. (Bir kimseden, bir şeyden) mesul olmak, ondan o şeyden sorumlu olmak: Dikkat edin, sonunda siz mesul olursunuz. || (Bir kimseyi) mesul tutmak, onu sorumlu saymak.

♦ a. Bir kötülüğe, bir zarara neden olan kimse: Bu olayın mesulü sensin.

—Esk. Mesul-bi-l-mal, malıyla sorumlu ve kefil olan. || Mesul-bi-n-nefs, şahsen sorumlu, kefil olan.