MEŞHUR sıf. (ar. şöhret'ten meşhur).
1. Yaygın bir şöhreti olan kimse, yer ya da şey için kullanılır; ünlü: Meşhur bir ressam. Meşhur bir doktor Meşhur bir restoran. Meşhur kaplıcalar.
2. Daha önce herhangi bir yönüyle çok sözü edilmiş bir kimse ya da şey için kullanılır: Ya, o meşhur tasarılarına ne oldu? Demek o meşhur Ayşe bu.
3. Meşhur etmek, bir kimseyi, bir yeri, bir şeyi üne kavuşturmak: ilk kitabının ödül alması onu bir anda meşhur etti. Halikarnas Balıkçısı Bodrum'u meşhur etti.
4. Meşhur olmak, herkesçe bilinip tanınmak, ünlenmek.

—Esk. gökbil. Meşhur-ül-kavil, uzayın kuzeyinde Andromeda ve Perseus burçları arasındaki parlak yıldız.