MEVAİD çoğl. a. (ar. mi'ad, me/ud'un çoğl. meva'id). Esk.
1. Vaat edilen şeyler, verilen sözler.
2. Belirtilmiş, kararlaştırılmış zamanlar.
MEVAİD çoğl. a. (ar. mâ'ide'nin çoğl. meva1id). Esk.
1. Sofralar.
2. Hazır olarak sunulan nimetler.
MEVAİD çoğl. a. (ar. mevrıd‘in çoğl. me- vd'id). Esk.
1. Söz vermeler, vaatte bulunmalar: "Bugün cânâ mevaidin hisab ettikte uşşâka" (Nedim, XVIII. yy.).
2. Sözleşilen zamanlar.
Kaynak: Büyük Larousse