MEVCUDİYET, -tl a. (ar. mevcüd ve -ryyef’ten mevcûdiyyef).
1. Var olma, bir gerçekliği bulunma olgusu; var oluş, varlık: Sondajlar bölgede bir petrol katmanının mevcudiyetini kanıtlamadı.
2. Bir kimsenin, bir şeyin maddi olarak (bir yerde) bulunma olgusu; varlık: Üçüncü bir kişinin mevcudiyetine ihtiyaç var.
Kaynak: Büyük Larousse