MEVZU, -u a. (ar. mevzur).
1. Sözlü ya da yazılı anlatımda üzerinde durulan şey; konu: Bu mevzuda konuşmak istemiyorum. Romanın mevzuu.
2. Mevzua girmek, sözü üzerinde duracağı konuya getirmek: Başka şeylerden söz ediyor, bir türlü mevzua giremiyor.
3. Mevzu-ı bahs - MEVZUBAHİS.
sıf. Esk.
1. Konulmuş olan.
2. Geçerli, yürürlükte olan.
3. Gerçek olmayan, uydurma.
—Huk. Mevzu hukuk, yetkili organlarca konmuş yazılı hukuk kurallarından oluşan hukuk. (Yasa, tüzük, yönetmelik vb. kuralları mevzu hukuku oluşturur. Örf ve adet hukuku, mevzu hukukun kapsamı dışında kalır.)
—isi. Mevzu hadis, Hz. Muhammet'in hadisi diye uydurulmuş söz. (HADİS.)
Kaynak: Büyük Larousse
