MUAKKAD sıf. (ar. 'ukdeden mu akkad). Esk.
1. Düğümlü, düğümlenmiş.
2. Karışık ve kapalı söz İçin kullanılır: "O gün fasih ve muakkad, bütün neşidelerim t hârâb-ı girye birer levhal teessürdür" (Tevfik Fikret).

—Ed. Divan edebiyatında iafzl (sözcüklerle ilgili) ya da manevi (anlamla ilgili) bir anlatım bozukluğu yüzünden okur tarafından kolay anlaşılamayan şiir ve düzyazı için kullanılır. (TAKİT.)