MUAVİN a. (ar. mu'avın). Bir görevliye, yöneticiye vb. yardım eden, yokluğunda yerini ve yetkilerini üzerine alan kimse; yardımcı: Vali muavini. Müdür muavini.

♦ sıf. Esk. Bir işin gerçekleşmesinde bir başkasına yardım eden katkıda bulunan kimse için kullanılır; yardımcı.